ferda balkaya çetin 
29 mayıs 2012

 sen bana  destansı bir şey söyle
bitirsin çaresizliğin hüzünlerini defne dalları

 ama sen gitme!..

kendimsiz  g i d e b i l e y i m tenime dokunuşu saklayarak geceye 

 istedim ki bitsin yağmurlar

  bırakıp güller. yüzüm dönük dağlara / gözpınarlarımda nem

   şairane gülümser en masalsı  günlerine çocukluğumun

çünkü  bir babanın gecikmiş elleridir o / değen

çünkü kalbimdeki çiğdemler isyankârdır mevsimine

bütün gün anlatabilirim rüzgârın esişini melankoli

öyle durup dururken değil sesimdeki üşüme

içimde  bir / tanrı’ya aitlik duygusu ...

 

 yüzüm anlaşılmıyordu. sanki doğmuşum... / yeni!.

gecikmiş bir dua rengi yakıyor gözlerimi şimdi
 içim dışım kalabalık  çaresiz bir yalnızlıktı eskiden

 yokuşlar dik ve tehlikeymiş. olsun! /....aşılır elbet!.

tutunarak…içimdeki anne eline  

buruk vedalarda tanıdığım kendimden  

                      m

                       i

                       r

                       i

                       l

                       i

                       b

                       a

                       k

                       ı

                      ç

    şiir!..kalbimin tam ortasındaki didem / le

 

Hayatın içine doğru yürüdüğünde, büyük bir uçurumun başına geleceksin. Karşıya atla! Bu uçurum sandığın kadar geniş değildir.

Kızılderili Atasözü

Koza Kelebeği Bilmez

 Kitaptan...

* Birinin sana elini uzatması için, önce sen o insanın yüreğine dokunmalısın.

* Korkularınla yüzleşmeli, sonra onların içinden geçmelisin. Kolay olmaz, ama seni en derin benliğinin varmak istediği, açlığını çektiği o yere ulaştırır.

* Hayatta bir tek başarısızlık vardır, o da denememektir.

*Geçmiş bir mezardır, hayatını bir mezarda yaşamanın bir anlamı yok. Her son, yeni bir başlangıcın işaretidir.

* İnsanlığın tüm ilerlemeleri, dünyadaki tüm gelişmeler, ateşin keşfinden bilgisayara kadar kalabalığa kulak asmayan, içlerine belirsizlik duygusu korku salsa bile doğruluğuna inandığı şeyi yapan insanlar sayesinde oldu.

* Kaderini arama kaygılarından vazgeç. Zamanını, kendini daha iyi tanımaya harca.

* Hayatlarımız sevinçlerle dolu, heyecan verici, sevgiden yana zengin, barış ve güzellik içinde hayatlar olmalı. Mutluluk bizim doğuştan hakkımız. Yolumuzu kendimiz tıkıyor, sıradanlık tuzağına düşüyoruz. Mucizelerin bize göre olmadığını düşünüyoruz. Küçük oynuyoruz, çünkü daha yüksek potansiyelimize uzanırsak incineceğimizden, insanların bizi sevmeyeceğinden ya da hayatımızın işleyişinin bozulacağından korkuyoruz.

* Zihin mükemmel bir uşak, ama çok gaddar bir efendidir.

* Mükemmel bir hayat sürmek, kendini sevmenin bir göstergesidir.

* Her insanın görevi kendini geliştirmek deği, kendini hatırlamaktır.

*Dünyayı olduğu gibi değil, kendi olduğumuz gibi görürüz.

*Kendini inceleme, kişisel büyüklüğün ilk aşamasıdır.

* En büyük pişmanlığım, kendimi dinlememiş olmam.

*Başkalarının ne düşündüğünü öğrenmek, kendi asıl düşüncelerini bulmana yardımcı olur. Ama başkasının doğrusunu kendi doğrun sanma hatasına asla düşme. İzleyici olma işini aşırıya kaçırma. Lider ol. Liderler daha önce hiç kimsenin gitmediği yollara gider, kendi yollarını kendileri aydınlatırlar.

* En iyi benliği uyandır ve parılda.

ROBİN SHARMA

belki/...

  belki bir ses gelir bahar desenli bir denizden

belki bir anka kuşu  kanat çırpar tan vakti

belki bir sözcük  endamıyla düşer şiire

 ılık bir esinti  renk verir yirminci geceye

belki şölene döner bir yalnızlık 

             kederlerdoldururyüreğebirbekleyiş

            asılıkalırboşluktabirçaresizlik

            belki derin bir düşüncede olmadı bir zihin

          belki bahar yorgunuydu ince narin parmaklar

         aykırısındaydı belki zamanın

belki bir şehir yürür de gelir kaf dağının ardından

belki  şefkatli bir devdir  sahibi muştular getirir 

belki yağız atlılardır korkusuz dörtnala gelir

belki  bir kadın kendi kadar çıkar  zifiri karanlığından 

belki bir samanyolu akar pencereme  rivayet olur

 belki  şen bir bülbül  konar ellerime düş ırmağından
 derim:
kal!.

              birmimozayayılırrüzgârlabirlikte

            biruçurtmatelleretakılıkalır

          belki bir kasrda bir ceylan büyür

          belki ürkek belki yaralı bir kontestir

          belki bir melek suretinde bir çocuk

         silmeye çalışır bedeninden izlerini günahın

belki  köpüğünü taşırır  bir ırmak helallik isteyerek

belki sökülüp gelir kırmızı gül ağacı 

belki içinden şarkı geçer dört duvar bir odanın
belki  damakta  bir kahve telvesi esmerliğinden
 gülümser gün ortasında silerek izlerini yeisin

  belki yüreğinden saçıma dokunandır uzağımdaki el

belki özlemidir baba  ellerinin bir nisan esintisi 

                  belkiaynalardıyalansızkırılgan 

                  belkibendekalandırüzgârınyardiyeöptüğüyer

belki  bugün  hüzünlüyüm belki karamsar.. 

bahçesini özleyen kız
21 mayıs 2012

koyu siyah gölgeler ya da hüzün...

burada işte
bulutlardan inmiş
göz kapakları yorgun
ıslanmış kirpikler
kara gecelerde

sönmüş ışıklar
artık zamana uymuyor saatler

cansız
kıpırtısız

daha da ötelerde mi?
yoksa ağlıyor mu sözcükler?

bahçesini özleyen kız

"Benim, Türk milleti için yapmak istediklerim ve başarmaya çalıştıklarım ortadadır. Benden sonra, beni benimsemek isteyenler, bu temel mihver üzerinde akıl ve ilmin rehberliğini kabul ederlerse, manevî mirasçılarım olurlar."

 

canlarım benim...

    FERDA
F eryadım içimde olmuş bir sancıyla
E sir kalmış yüreğim senin sevgine
R engi eladır derdimin:) acısıyla tatlısıyla
D erdimin zehri de sendendir devası da sendendir
A nnem benim tek mabedimdir...(k.çetin)

 


  Anne Olmak
"Dünyada öğretilen tüm bilgilerin hiçbiri bize, bir ananın bakışının bir kelimesinin verdiği sevgiyi anlatamaz."

 "Çok özel bir an"dı anne olduğum dakikalar.
 Hiç tatmadığım,
Anlatmak için sözcüklerin yetmediği yepyeni bir duygu ile tanışmıştım.
Müthiş bir içgüdü ile sahiplendiğim çocuklarım,
Varlıklarıyla o kutsal anneliği tattırmışlardı bana.
Asıl şaşırdığım,
Sabrımın, fedakârlığımın, dayanıklılığımın sınırlarındaki inanılmaz artıştı.
Aslında hepsi,
Yavrularımı kucağıma aldığım andan itibaren ayrılmaz parçam oldukları hissi ile,
Anne-çocuk arasındaki olağanüstü ilişkinin gücünü gösteriyordu.
Koşulsuz sevginin ve anne şefkatinin berraklığında,
Kanıyla can bulup benzersiz sevgisiyle hayata tutunduğum anneciğimin sevgi dolu yüreğinden,
Sevgi dolu bir yürekle her gün yeniden yaşıyorum anneliğimi.
Her gün yeni bir "ben" keşfediyorum öğrendiklerimle.
Onlarla farklılaşan, değişen düşüncelerimle.
Birbirinden apayrı özelliklere sahip bireyler olarak saygı duyuyorum öz benliklerine.
Bana annelik tecrübesi yaşatan,
Günden güne biraz daha güçlü, biraz daha sabırlı olmayı öğreten canım çocuklarıma teşekkür ediyorum.
Ferda Balkaya Çetin

dile gelse laleler kimbilir neler söyler

 binbir türlü rengini kendi dalında gizler

 

Sen büyüdüğün vakit çocuğum,

Yine göklerden mavi gölgeler inecek yere.

F. Hüsnü Dağlarca

 nereden tutsam dalımı bir yangın başlar

 her dokunduğum yerde bulurum kendimi

tenha vakitlerde yağar yağmurlar

saklarım gövdeme kendi elimi
bahçesini özleyen kız

bir güvercin konar bakışlarıma...

ayrılık sevdaya dahil

" ...........

çünkü ayrılmanın da vahşi bir tadı var
çünkü ayrılık da sevdâya dahil
çünkü ayrılanlar hâlâ sevgili
hiç bir anı tek başına yaşayamazlar
her an ötekisiyle birlikte
herşey onunla ilgili"/ attila ilhan

gül/e yakın sevmeler...

 nisan

mümkündür

taşın dile gelmesi

uzun bekleyişler ardından

tanıdık bir fotoğraf yüzün

kederlerini taşır

 ve esmer suskunluğunu yılların

alnında

vakur ışıltılar

vakit ikindi

şiir gibiyim

bir şairin sevdasında saklı

ılık esintilerin gezindiği saçlarımla

giysilerim bahar

biraz çocukluk

biraz da aşktı nisan

alımlı

kırmızı bir gül kadar

geldin ya

şarkı söylüyor bir adam

masalını anlatıyor kuğulara

yüreğim yüreğinde geziniyor

parmak uçlarımda ürkek ceylanlar

vuslat!.. / zamanı ölümsüz kılan

tut ellerimi avuçlarında

 tut ve öp

öyle utangaç

öyle dilsiz

göğü çizerek bakışlarıma

ah nasıl da katılmak istemiştim sözcüklerin müziğine

biriktirdiğim  hüzünlerimle

buğular yerleşir göz pınarlarıma

suskunluğum olur suskunluğun

el sallar bir kelebeğe

çocukluğum

mayıs

bilmezsiniz yüreğimden ne kışlar geçer

o hüzünkâr gitmelerin düşerken sessizliği

ferda balkaya çetin

20 nisan 2012 

 bir küçük çocuğum 

uykuya direnen

ellerim var 

pamuk şekerden...

bahçesini özleyen kız

 

sükut

 soldu renkler akşamla
gökkuşağının cazibesi
artık görünmüyor
ve bu koca şehir
öyle ıssız ki
uzaktan seyredenler
matem var diyecekler
bir kuş kanadı
bozana kadar sessizliği
ve sanki
yaşamakla ölmek arasında
sessizce
ve suskun haykırışlar
bekliyorken kapıda
tercihim olacak
sıcak bakışın

bahçesini özleyen kız

Bir Yolun Varsa Gidilecek...

 

Bir yolun varsa gidilecek sona bırakma. 

Bir sözün varsa dilden yüreğe hiç susma. 

Görmen gerekiyorsa birini git yanına. 

Okşaman gereken bir yürek varsa esirgeme elini. 

Hayat çok zalim. 

An gelir;

Elini,

Gözünü, 

Yolunu, 

Yüreğini alır senden. 

O zaman istesen de;

Dokunamaz,

Göremez,

Gidemez, 

Söyleyemez olursun...!

 

Can YÜCEL

Sevgi

 

birbirinin yüzüne bakmak değil, birlikte aynı yöne bakabilmektir.
Saint Exupery

Yapılırken heyecan duyulmayan işler başarılamaz.
Ralph Waldo Emerson

Acıların en acısı kendi kendimize çektirdiklerimizdir.
Sofokles

Bir kuşu dilinden hiç öpmedim
Belki bir gün öpebilirim
Belki bir gün rüzgar olurum ben de
Eserim başakların üzerinden
Kalbim bir yaz gününe karışsın isterim
Bir kuş cıvıltısında doğmak için yeniden

Ataol Behramoğlu

sabah şiiri

uyanıyor dünya

duygularım 

duru sular içinde

 bahçesini özleyen kız

 http://tr.wikipedia.org/wiki/Viktor_Vasnetsov

http://www.fotostil.de

ADIM SONBAHAR

nasıl iş bu
her yanına çiçek yağmış
erik ağacının
ışık içinde yüzüyor
neresinden baksan
gözlerin kamaşır

oysa ben akşam olmuşum
yapraklarım dökülüyor
usul usul   

adım sonbahar                     

Attila İlhan                                   

SATRANÇ İNSANLAR VE HAYAT

Bir oyundur hayat.
Ustaca oynanması gereken bir zeka oyunu.
Zıtlıklarla dolu eşsiz bir serüven...
Siyahın beyazı, iyinin kötüsü, çoğun azı, sevincin hüznü...
Ve dengeler...
Korumak zorunda olduğumuz dengeler.

Tek başına oynanmaz hiç bir oyun.
Ve her oyunun bir kuralı, bir kazananı, bir de kaybedeni...

Hayatımız başarılarla, yenilgilerle, fırtınalarla doludur. Sonsuza dek sürmez fırtınalar.
Yeni başlangıçlar daima vardır. Yenilmek hayata küsmek değil, yeniden başlamak olmalı.

Hayatı en iyi yansıtan oyunlardan biridir satranç. Zorluklar, iniş ve çıkışlar, ayakta kalmak için verilen mücadeleler. Satranç gibi oynuyoruz hayatı.

Farklı insan karakterlerini çağrıştırır satranç taşları bende, hareketlerine göre.

Kale: Gururlu, sözünün eri, güvenilir, dost canlısı, çalışkan.

At: Samimi olmayan, her zaman kolay yolu seçen.

Fil: Sürekli zikzaklar çizen, istikrar sağlayamayan.

Vezir: Her ortamda işini halledebilen, fikir üreten, aklını iyi kullanan.

Piyon: Diğer insanların işlerini kolaylaştıran, fedakâr, cesur.

Şah: Sürekli temkinli hareket eden, kontrolü elinden bırakmayan, güçlü.

Toplum içinde bir yer, bir kimlik arayan insanların hayatta kalma mücadelesi, satranç oyunu.
Farklı fikirlerin, stratejilerin karşılaşması.

Satranç taşlarının birbiri ile olan ilişkisi insanların ilişkileriyle bağlantılıdır. Taşların kendi başına hareketi yeterli değildir. Bütün halinde, bir amaç doğrultusundaki hareketleri söz konusudur. İnsanlar için de böyledir.

Hayat değişmeye devam ediyor, inanılmaz bir dinamizim içinde.

Siz satrancın en çok hangi taşlarında oynuyorsunuz hayatı?

ferda balkaya çetin

06.12.2009

içindeymişik yeşilmişik sazmışık

Bazen;

Yıldızları süpürürsün, farkında olmadan,
Güneş kucağındadır, bilemezsin.
Bir çocuk gözlerine bakar, arkan dönüktür,
Ciğerinde kuruludur orkestra, duymazsın. 
Koca bir sevdadır yaşamakta olduğun, anlamazsın,
Uçar gider, koşsan da tutamazsın...!
William SHAKESPEARE

OSHO'dan...

‎"Mutluluk her zaman seninledir. Onun hava durumuyla hiçbir ilgisi yoktur, onun odun kesmekle hiçbir ilgisi yoktur, onun bahçede çukur kazmakla hiçbir ilgisi yoktur. Mutluluğun hiçbir şeyle alakası yoktur. O sadece senin varlığının varoluştan bir şey beklemeden, rahat, huzurlu olması halidir. Ve o mevcuttur; o gelmez ve gitmez. O her zaman tıpkı nefesin, kalp atışın, bedeninde dolaşan kan gibi oradadır."
Osho

'Her şey gelir. Sen sadece alacak kapasiteyi yaratırsın; her şey gelir... Sen sadece kapıyı açarsın. Yaşam sana gelmeye hazır. Sen o kadar çok engel koyuyorsun ki! Yaratabileceğin en büyük engel de yaşamı kovalamak. Kovalamacan ve koşuşturman yüzünden yaşam ne zaman gelip de kapını çalsa sen evde olmuyorsun...''
OSHO